Tomasz Nowak

Czytając dziś zaległe RSS-y natrafiłem na post Krzysztofa Lisa: Co mnie odciąga od blogo-pracy? W pierwszym akapicie pojawił się dziwny skrót WWILF. Co on oznacza i czemu o nim postanowiłem napisać? Spróbuj wyobrazić sobie następującą sytuację.

Po kilkunastokrotnym przewracaniu się z boku na bok i myśleniu ‘wstać czy nie wstać’, postanawiasz zwlec dupsko i zrobić dziś coś pożytecznego. Wstajesz. Robisz to co zwykle tj. poranna toaleta, kawka, papieros ew. śniadanie jeżeli jadasz. Wracasz do miejsca w którym byłeś jeszcze przed chwilą i zasiadasz w tej znanej pozycji, w której czujesz każdy staw i każdą kość w swoim ciele. Komputer już jest włączony, bo znając życie poprzedniego dnia stwierdziłeś ‘po co mam go wyłączyć, skoro jutro będę znów czekał, aż się włączy’. Sprawdzasz pocztę nr 1 oraz 2, wiadomości z komunikatorów, awayloga na IRCu. Oczywiście wszystko na raz bo szkoda Ci czas marnować (chociaż wiesz, że po 2-3 godzinach i tak będziesz się obijać). No ale po co czas marnować… teraz? Po otworzeniu wszystkich odnośników, które dostałeś w mailach oraz w wiadomościach od znajomych, postanawiasz odpisać na co ważniejsze e-maile od osób, dzięki którym masz za co opłacić rachunki.

Gratulacje. Przyszedł czas na przyjemności.

Otwierasz serie zakładek z ulubionymi stronami. Oczywiście jest tam wykop, blip, facebook, nasza-klasa, pewne forum psychologiczne. I oddajesz się przyjemności czytania i oglądania tego, co jak byś obejrzał za tydzień i tak było by ciekawe. No ale chcesz być na bieżąco. Wkurzasz się, że ktoś znów czegoś od Ciebie chce, że znów ktoś zakopał dodany przez Ciebie odnośnik na wykopie, że na blipie boty zaspamowały Ci kokpit, że na facebooku ktoś odrzucił Twoje zaproszenie, bo Cię nie poznał (jak mógł Cię poznać jak nie widziałeś się z nim na żywo od 4 lat?!). Zostaje nasza-klasa, w której chociaż zablokowałeś wszystkich, na stronie głównej i tak jest wielka ramka – Śledzik. Oraz forum na które jak wejdziesz – przepadniesz.

Mijają kolejne godziny. Przypomina Ci się, że miałeś w tym dniu zrobić coś pożytecznego.

Co za głupia myśl.

***

Acha, bym zapomniał. Słówko na dziś to WWILF czyli What Was I Looking For?

W związku ze zbliżającym się nowym rokiem oraz dużymi oczekiwaniami jakie ze sobą niesie, postanowiłem wrócić i zastanowić się nad tym co działo się do tej pory. Nie lubię patrzeć wstecz ani zbyt daleko naprzód, bo przecież żyję tu i teraz. Jednak chcę za rok wrócić do tego wpisu i powiedzieć:
- Kurwa, shad! Zrobiłeś niezły postęp. Dlatego napiszę krótko o tym co chcę zmienić.

Bo dzisiaj nie mam się czym chwalić.

Rok 2009 okazał się dla mnie pod wieloma względami przełomowy. Przede wszystkim złożyły się na to trzy sytuacje. Zaczęło się od nawrotu nerwicy i innych problemów ze zdrowiem z którymi spokój miałem prawie trzy lata. Potem szkoła i praca. Edukację jak na razie zakończyłem (o dziwo mam na to papier:)), co wpłynęło na mnie korzystnie. Rezygnacja z ‘etatu’ też dała mi trochę luzu. Ale na koniec (dla kontrastu) zmiana mająca na mnie najbardziej negatywny wpływ – to w tym roku zakończył się niespełna czteroletni związek z M. do którego mam nadzieję nie będę tu wracał.

Mimo to, przez ostatnie miesiące działo się wiele dobrego. Drobne rzeczy które udawało się wykonać cieszyły mnie bardzo. Jak nigdy. Chyba dlatego, że ostatnio coraz mniej mogę się zmobilizować do czegokolwiek. Prokrastynacja to zuo. Dosłownie nic mi się nie chce. A jak już się zachce, robię wszystko, żeby się odechciało.

***

W tym roku moje życie towarzyskie obróciło się o 180 stopni. Brak szkoły, rezygnacja z pracy zrobiły ze mnie towarzyskiego kalekę. Mimo, że utrzymuję kontakt z najbliższymi przyjaciółmi bez których było by kiepsko – to nie jest to co było kiedyś, do czego się przyzwyczaiłem. Poznałem wielu wspaniałych ludzi jednak problem polega na tym, że nie widzę się z nimi za często. Czasem mam wrażenie, że więcej znajomych mam w Warszawie niż u mnie, w Częstochowie. To na swój sposób smutne.

BTW. ciekawostka w związku z moim uzależnieniem od IRCa dzięki któremu mam kontakt z innymi no-life`ami. Jako, że na freenode zaczęły się robić ciągłe splity, przenieśliśmy się na własny serwer irc. (irc.nerwica.com) Dzięki gof.

***

W głowie ciągle siedzi mi rejestracja firmy i ruszenie z kopyta na podbój internetu. Mimo, że często spotykam się z komentarzami, że lepiej nie w Polsce, że po co i że nie ma sensu – jakoś mnie to nie zniechęca. Nie wyjdzie – trudno. Jak nie spróbuje to będę sobie pluł w brodę, że nawet nie zaryzykowałem. A mimo wszystko wierzę, że zmobilizuje mnie to do bycia bardziej produktywnym.

Przez ostatnie miesiące wpadło mi do głowy wiele pomysłów na nowe start-upy. Zacząłem nawet je realizować co zmusiło mnie do nauki nowych rzeczy. Ale w pojedynkę ciężko coś zdziałać. Jeżeli przypadkiem jesteś programistą z Częstochowy – napisz.:)

***

Sobie i Wam życzę, aby rok 2010 był przynajmniej 2x lepszy od obecnego. Pamiętajcie, że 75% problemów jakie będziecie mieli – nie spodziewacie się ich dzisiaj. Więc nie myślcie nad tym co złe, tylko żyjcie tak, żeby było Wam dobrze. Bądźcie egoistami, bo tak jest lepiej.

Po namowach znajomych i dziwnym uczuciu ‘że już pora’ – postanowiłem pokazać Wam trochę mojego świata. Mojego świata który jest skomplikowany, piękny i pełen ciekawych wydarzeń i niby zbiegów okoliczności. Świata który sam kreuje. Świata który niedawno po raz kolejny dał mi po dupie. Ale nie chodzi o to.

To jest moje miejsce w którym będę pisał o: sobie, psychologii, sobie, zarabianiu pieniędzy, sobie, motywacji, książkach, moich projektach i wszystkim co będzie wydawać mi się ciekawe do przekazania dalej. Najczęściej więc będę pisał o sobie.

Kim zatem jestem? Tomasz Nowak (w sieci: shadow_no) ur. w 1990 r. W chwili pisania tego postu jestem w trakcie otwierania pierwszej firmy o której rozwoju będę również tu pisał. Nazwy Wam na razie nie podam, żebyście mi nie ukradli. Więcej w ‘O mnie‘.

Pogadać ze mną można na różnego rodzaju społecznościówkach, mikroblogach, komunikatorach i ircu: Kontakt.

Na tym kończę kolejny wstępniak w swoim życiu. Nienawidzę pisać wstępniaków…